BRAINSAP

brainsap — Sun, 25 Dec 2011 05:31:09 +0000

“Sometimes, the person who tries to keep everyone happy is always the most lonely person, so never leave them alone because they will never say that they need you.”

Things I wanna do:

brainsap — Wed, 25 May 2011 07:21:31 +0000

- Learn to play saxophone & violin
- Compete in the upcoming dragonboat rowing competition
- Learn to speak French or Spanish
- Improve my drawing skills
- Travel around the world
- Be an orthopedic surgeon

brainsap — Wed, 18 May 2011 13:58:19 +0000

I’m back. Matagal rin ako nawala dito sa blog site ko. Matagal ko na rin gusto mag-blog kaso sobra dami ginagawa lately.

Marami lang siguro ako iniiisip, pero sobra pagod na talaga ako ngayon, pakiramdam ko kasi parang emotional, physical and spiritual stressed out ako. Nalulungkot din ako dahil mag-isa lang ako sa dorm, wala ako makausap. Gusto ko na rin makita ang family ko lalo na yun little brother ko.

Masaya naman ako dahil 5th year Intern na ako, pero para kasi hindi talaga ako masaya at all, para kasi hindi ako masaya sa ginagawa ko or siguro nga hindi talaga ako pang-OT. Distracted kasi ako masyado at the same time wala ako motivation para mag-aral. In fact bagsak nga ako sa first revalida namin.

Nahihirpan din ako mag-deal sa iba tao. Ewan ko ba, or hindi lang talaga ako people person. Minsan nga feel ko sobra depressed ko na kasi wala talaga ako magawa sa dorm, sa sobra wala ko magawa, ang dami ko ng iniisip. Technically, marami naman talaga dapat gawin tulad ng mag-aral, mag-basa ng books, or mag-internet since meron naman wifi sa dorm pero alam mo yun para kasi hindi talaga ako masaya sa ginagawa ko.

Sana maging okay na ako. Sobra nami-miss ko na ang erpat ko. Hindi naman sa emo ako ah, pero habang tini-type ko ‘to blog na ‘to nakikisabay pa yun kanta “Kanlungan” dito sa Center. Gusto ko yun tulad ng dati yun masaya ako, wala ako pake sa iba tao I mean I love my family, para ok na ako sa kanila. Mas excited pa nga ako umuwi dati kesa mag-stay sa school.

And sobra sad ako para kay Mama. Pakiramdam ko kasi nahihirapan na siya sa amin, minsan nga nakikita ko siya sad pero wala naman ako magawa. Nahihiya nga ako minsan humingi ng allowance kasi feeling ko nagiging pabigat lang ako sa kanya, siguro ito lang yun tanging dahilan kung bakit ako nagpu-push. Gusto ko rin mag-med, supportive naman sila mama pero feeling ko kasi mahihirapan talaga kami kapag nag-med pa ako.

Sana talaga maging okay na ang lahat.

Pagod

brainsap — Sun, 11 Jul 2010 05:26:51 +0000

Madalas sumagi sa isipan ko na bakit lagi na lamang paulit-ulit ang nangyayari sa buhay ko? Marami ako frustration sa buhay at inaamin ko naman na pagod na talaga ako sa paulit-ulit na ginagawa ko. Wari’y wala patutunguhan ang aking sarili, wala direksyon.

Ano nga ba mapapala ko sa ginagawa ko? Alam ko naman sa sarili ko na para sa ikabubuti ko rin naman ang lahat ng paghihirap na ginagawa ko ngayon, pero hindi pa rin mawaglit sa isipan ko na pagod na ako, pagod sa lahat ng nangyayari sa buhay ko. Ilang linggo na rin ito sumasagi sa isipan ko, pagod na ako gumising ng umaga at pumasok sa eskwela. Umuwi ng gabi dahil sa trapik at matagal ng dismissal ng klase.

Minsan nang ako’y sumakay sa dyip, bigla ako nakatulog sa biyahe at sa di ko namalayan pagkakataon ay nauntog ang ulo ko sa katabi ko. Ako’y wala sa sarili ng oras na ‘yun. Ang narinig ko lamang sa lalaki ay “anu ba kanina ka pa sagi ng sagi sa balikat ko, wag ka matulog sa dyip”, hindi na lamang ako umimik dahil ako’y pagod na pagod sa oras na ‘yun dahil hindi pa ako nakakatulog sa araw na yun dahil nagpuyat pa ako para sa exams. Buti na lang nandiyan ang isa ko katabi Nanay na sinabihan ang lalaki na, “hayaan mo na ang estudyante, pagod lang marahil yan sa eskwela”. Narinig ko ‘yan kahit ang sarili ko ay nasa half asleep stage. Naisip ko na buti na lang si Ale naiintindihan ang nararamdaman ko.

Pagod na rin ako sa eskwela, at sa bahay. Paulit ulit na lang kasi tulad na lang ng ginagawa ko ngayon. Sa skwela wala naman pinagbago ‘yun pa rin ang ginagawa mo sa araw araw, mag-exam, mag-aral, makatulog sa library, umuwi ng late, mag-antay sa mga late professors at sa mga kaklase mo halos 4 years or more mo na nakakasama.

Sa bahay naman, malaki ang problema dito sa bahay. Kaya pakiramdam ko, ang bigat ng pakiramdam ko. Buti na lamang nandito ang kama ko, na higaan ko lang at kahit konti maibsan ng konti ang nararamdaman ko kahit papaano.

Siguro nga part lang ito ng life cycle ng isang tao. Bahagi lang din ito ng karaniwan nararanasan ng isa tao. Pero kung gayonman bakit ang hirap. Pakiramdam ko ako lang ang nakakaramdam nito. Hindi ko naman masasabi masaya ako. Minsan naisip ko na meron ako two faces, masaya na malungkot na hindi ko masabi.

Pakiramdam ko kasi wala nakakaintindi sa akin eh, pero okay lang ‘yun sanay na ako.

nmat review class

brainsap — Thu, 08 Jul 2010 19:11:28 +0000

malapit na ang nmat, arghh si jules nga meron nmat review class sa MSA during sunday eh. unfortunately, hindi ako makakapag nmat review sa mga mamahalin review center, at wala rin ako plano mag-enroll sa mga review center na pagkamahal mahal. imagine, he has to pay 10K para lang sa nmat review classes na yan. hahaha jusko ang mahal mahal naman. oh well self review na lang ang gagawin ko, atsaka hindi pa naman ako 100% sure kung makakapag med ako after grad eh. i mean yes, i want to be a doctor pero hindi ko naman minamadali sarili ko. in His time ika nga.

pero yohoo salamat na rin kay jules, dahil sabi niya ay papahiramin niya ako ng handouts na makukuha niya sa MSA review center. hahaha yun lang

himpapawid

brainsap — Sun, 04 Jul 2010 13:27:51 +0000

noong nakaraan biyernes, sumakay ako ng fx pauwi ng bahay, ako’y nakatulog, na madalas ko naman gawin habang ako’y nasa biyahe. meron isa pagkakataon na nagising ako bigla, tumingin sa bintana at nakita ang mga puno at ang himpapawid.

biglang sumagi sa isip ko na, anu nga ba ang dahilan kung bakit ko ‘to ginagawa. anu ba ang purpose ko sa buhay. bakit ako nandito? bakit ako nagtitiyaga tiisin lahat ng hirap na nararanasan ko ngayon?

yan ang mga tanong na sumagi sa isip ko. bigla na lamang ito nag-sink in ng hindi inaasahan. tila ba pagbabalik tanaw sa iyong sarili bilang tao. marahil minsan ko lamang bigyan pansin ang aking sarili. iniisip ko kung pinahahalagan ko ang katauhan ko bilang ako. kung anu ba ako. kung naging mabuti tao ba ako sa nakararami. kung marami ba ang nasaktan tao.

mahirap ipaliwanag pero anu nga ba ang purpose ko sa buhay. may mga pangarap ako, ngunit may iilan bagay na nagpapagulo sa isipan ko. hindi ko ito maipaliwanag wariy ang makakasagot lamang nito ay tamang panahon.

There’s no such thing as forever

brainsap — Mon, 28 Jun 2010 01:27:45 +0000

Minsan sumagi sa isip ko na wala talaga bagay na permanente sa mundo. Ibig ko saibihin, wala pang habambuhay na bagay o tao na pwede mo makasama. Nakuha niyo ba ang gusto ko sabihin? Huwag niyo naman ako pilosopohin na meron forever tulad na lang ng mga materyal na bagay na madali palitan.

Madumi Kuwarto

brainsap — Tue, 15 Jun 2010 23:50:42 +0000

Just cleaned my room for the first time. Almost 1 year ko din hindi nalinis ang room ko (I know it sounds disgusting) dahil sa dorm ako nakatira last school year and tinatamad din ako mag-linis. I didn’t get a chance to clean my room this summer dahil sa katamaran ko. But I’m trying to change for good. Kaya nag-linis na talaga ako.

My room after total make over.

Hindi na rin ako masyado makakapag-blog din sem dahil toxic na naman ako. Pero I try to blog kung may oras.

Don’t Know What to Say

brainsap — Wed, 09 Jun 2010 05:12:30 +0000

I have loved you only in my mind
But I know that there will come a time
To feel this feeling I have inside
You’re a hopeless romantic is what they say
Falling in and out of love just like a play
Memorizing each line, I still don’t know what to say
What to say…
Don’t know what to do whenever you are near
Don’t know what to say, my heart is floating in tears
When you pass by I could fly
Ev’ry minute, ev’ry second of the day
I dream of you in the most special way
You’re beside me all the time
All the time…

I have loved you and I always will
Call it crazy but I know someday you’ll feel
This feeling I have for you inside
I’m a hopeless romantic I know I am
Memorized all the lines and here I am
Struggling for words I still don’t know what to say
What to say…

Don’t know what to do whenever you are near
Don’t know what to say, my heart is floating in tears
When you pass by I could fly
Ev’ry minute, ev’ry second of the day
I dream of you in the most special way
You’re beside me all the time
All the time… all the time… all the time…

brainsap — Tue, 01 Jun 2010 20:20:34 +0000

Malapit na ang pasukan pero hindi pa rin ako handa pumasok pa. Nagastos ko kasi ang pera ko for my solo vacation sa Baguio. Dapat talaga I should learn how to manage my money. Pinaiiral ko kasi ang gluttony sa sarili ko, kain ako ng kain kung anu magustuhan ko. As much as possible ayoko sana sumama sa mga inuman na yan dahil wala naman maganda dulot yan sa katawan ko. Meron pa naman ako natira pera pero hindi na ito kasya para sa bakasyon ko. Sad. Kung mayaman lang kami, marami na sana ako lugar na napuntahan ngayon. Hahaha Ngayon nalalapit na pasukan mga dapat ko bilhin ay ang mga sumusunod:

Black Shoes

Sports Bag Rubber Shoe

Eyeglasses

Nawala kasi ang eyeglasses ko dito sa bahay ngayon summer lang so dapat na talaga ako bumili dahil kung hindi… isa malaki good luck na lang sa pasukan. Labo na kasi ng mata ko eh. Tsk

3x na ako nawala ng I.D huwag mo ng tanungin kung bakit. (

Nameplate

I survived last sem without an ID and a nameplate. Actually, ayoko na sana bumili pa ng nameplate kaso kailangan talaga lalo na kapag internship. Twice na ako bumili ng name plate at twice na rin ito nasira at nawala.

***

One thing na natutunan ko sa sarili ko ay napaka-burara ko tao. Hindi ko alam kung paano or kanino ko ito namana. Hehe Don’t get me wrong pero I tried to change pero bakit ganun ayaw talaga. Sa pasukan hindi na talaga ako magiging lax sa mga gamit ko. Magiging maingat na ako lalo na ngayon na we’re on tight budget. tsk